♦️تدفین غیرمعمول برخی چهرههای سیاسی در نقاط ممنوعه تهران، بار دیگر شکاف میان «شهروندان عادی» و «نزدیکان جمهوری اسلامی» را در مواجهه با قوانین شهری عیان کرده است. در حالی که سالهاست سیاستگذاری بر تمرکز تدفین در بهشتزهرا استوار است، شاهد استثناهای خبرسازی هستیم؛ از دفن آیتالله جمارانی در حیاط منزل شخصیاش در جماران، تا خاکسپاری علی شمخانی در امامزاده صالح در محله تجریش تهران، که تعجب بسیاری را برانگیخت. این در حالی است که از سال ۱۳۸۴، بر اساس مصوبات وزارت کشور و طرحهای جامع شهری، دفن اموات در گورستانهای متروکه و اماکن متفرقه داخل شهر تهران ممنوع اعلام شده است. این ممنوعیت چنان سختگیرانه اعمال میشود که حتی در مورد چهرههای فرهنگی و هنری سرشناسی همچون استاد اکبر گلپایگانی (گلپا) نیز استثنایی قائل نشدند. استاد گلپا طبق وصیت خود خواستار تدفین در آرامستان تاریخی «ظهیرالدوله» بود، اما با استناد به همان قوانین ممنوعیت دفن در اماکن تاریخی و داخل شهر، با درخواست خانواده ایشان مخالفت شد و وی در نهایت در قطعه هنرمندان بهشتزهرا آرام گرفت. اما داستان تدفین شمخانی ابعاد دیگری نیز داشت؛ که در رسانههای جهان نیز بازتاب یافت. رسانههای جمهوری اسلامی از جمله وبسایت فرهیختگان از او با عنوان «شهید بی سر» یاد کردند. این لقب به این دلیل به او داده شده که به گفته فرهیختگان، هنگام دفن بدن شمخانی، سر او وجود نداشته است. بر اساس این گزارش، علی شمخانی همراه با رهبر پیشین جمهوری اسلامی و بیش از ۴۰ مقام ارشد دیگر حکومت، در اولین روز از حملههای اسرائیل کشته شده است. 🇸🇦 Indypersian 🤖 @VahidOOnLine